عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )
235
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )
و أنتم لهاميم العرب ، و السّنام الأعظم ، فاستحيوا من الفرار ، فإنّ فيه ادّراع العار ، و ولوج النّار 10147 . 12 - لا تحارب من يعتصم بالدّين ، فإنّ مغالب الدّين محروب 10330 . 13 - لا تغالب من يستظهر بالحقّ ، فإنّ مغالب الحقّ مغلوب 10331 . 14 - لا تدعونّ إلى مبارزة ، و إن دعيت إليها فأجب ، فإنّ الدّاعي إليها باغ ، و الباغي مصروع 10380 . 15 - لا تشتدّنّ عليكم فرّة بعدها كرّة ، و لا جولة بعدها صولة ، و أعطوا عظيم تريد ، پس از گريختن شرم نمائيد ، زيرا در آنست پوشيدن پيراهن عار و ننگ ، و دخول در آتش ( اين جملهها از فرازهاى خطبه 124 نهج البلاغه است كه حضرت اصحاب خود را بر قتال تحريص مى فرمود ) . 12 - با كسى كه به دين چنگ درميزند جنگ مكن ، زيرا كسى كه بر دين غلبه مىكند محروب است . ( يعنى دين و سعادت از او گريخته شود و بدبخت و شقى گردد ) . 13 - بر هر كه به وسيله حق پشت قوى كند غلبه مجوى ، زيرا غلبه جوينده حق مغلوب است . 14 - ( از سفارشات حضرت است به امام حسن - عليه السّلام - چنان كه در حكمت 225 نهج البلاغه ذكر شده ) هرگز نبايد كسى را به مبارزه خوانى و اگر تو به آن خوانده شدى اجابت كن ، زيرا خواننده بسوى آن باغى است ( سربلندى كرده ) و باغى افتاده شده ( و مغلوب ) است . 15 - ( از كلمات 16 جزء پنجم نهج البلاغه است كه براى اصحاب در جنگ فرموده ) هرگز گريزى كه بعد از آن بازگشت ، و شكستى كه بعد از آن هجوم و حمله به دشمن است بر شما ناگوار نباشد ، ( بلكه فرارى ناپسند است كه از جبهه